Godziny otwarcia: wt-czw - od 15:00 do 17:00 | Po uprzednim ustaleniu telefonicznym możliwe ustalenie spotkania w innym terminie.
Prawo rodzinne reguluje stosunki między małżonkami oraz rodzicami i dziećmi, precyzując sytuacje, w których interwencja wymiaru sprawiedliwości jest niezbędna dla ważności czynności prawnych. Niektóre decyzje, ze względu na ich doniosłość społeczną i prawną, zostały wyłączone z autonomii woli stron i poddane kognicji sądu. Poniższa analiza przybliża kategorie spraw wymagających orzeczenia sądowego.
Instytucja małżeństwa podlega szczególnej ochronie prawnej, dlatego jego trwały i zupełny rozkład musi zostać stwierdzony wyrokiem sądowym, a nie prywatną umową stron. Nawet przy pełnej zgodzie małżonków co do chęci zakończenia związku, sąd okręgowy bada, czy nastąpiło zerwanie więzi duchowej, fizycznej i gospodarczej, a także czy nie ucierpi na tym dobro małoletnich dzieci. Chcąc zainicjować taką procedurę, należy złożyć pozew do właściwego sądu, wskazując dowody na okoliczność rozkładu pożycia. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wyklucza możliwość orzeczenia rozwodu, jeżeli byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, nawet jeśli przesłanki pozytywne zostały spełnione. Lokalny adwokat może brać udział w postępowaniu, dbając o formalną poprawność pism procesowych, jednak to skład orzekający podejmuje ostateczną decyzję o rozwiązaniu związku oraz o kwestiach towarzyszących, takich jak władza rodzicielska.
Rodzice sprawują zarząd nad osobą i majątkiem dziecka, jednak w przypadkach zagrożenia dobra małoletniego, sąd opiekuńczy ma kompetencje do ograniczenia, zawieszenia lub pozbawienia władzy rodzicielskiej. Interwencja taka następuje często na wniosek jednego z opiekunów, szkoły lub instytucji pomocowych, gdy dochodzi do zaniedbań wychowawczych, nadużywania alkoholu czy stosowania przemocy. Rozstrzygnięcia sądowego wymagają również istotne sprawy dziecka, takie jak wybór szkoły, sposób leczenia czy wyjazd za granicę, w sytuacji gdy opiekunowie prawni nie potrafią wypracować wspólnego stanowiska. Sąd rejonowy, który rozpatruje takie wnioski, kieruje się przede wszystkim nadrzędnym interesem małoletniego. Każda ingerencja w sferę władzy rodzicielskiej musi być poprzedzona postępowaniem dowodowym, często z udziałem biegłych psychologów.
Choć rodzice mogą umownie ustalić wysokość łożenia na utrzymanie dzieci, to w sytuacji braku dobrowolnych wpłat lub sporu co do wysokości świadczenia, konieczne staje się uzyskanie tytułu wykonawczego. Pozew o alimenty pozwala na precyzyjne określenie kwoty adekwatnej do usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Adwokat może pomóc w zgromadzeniu dokumentacji obrazującej koszty utrzymania oraz sytuację finansową stron, co stanowi podstawę wyliczeń sądu. Tylko prawomocny wyrok lub ugoda sądowa zaopatrzona w klauzulę wykonalności umożliwia skierowanie sprawy do komornika w celu przymusowego ściągnięcia należności. Procedura ta dotyczy nie tylko świadczeń na rzecz dzieci, ale także alimentów na rzecz byłego małżonka czy rodziców, jeśli znajdują się w niedostatku.
System prawny nakłada obowiązek sądowego procedowania w kwestiach dotyczących zmiany stanu cywilnego, takich jak rozwód czy separacja, wykluczając w tym zakresie umowy prywatne. Ingerencja sądu jest również niezbędna w przypadku braku porozumienia rodziców co do istotnych spraw dziecka oraz przy ustalaniu alimentów podlegających przymusowej egzekucji. Wszelkie orzeczenia opierają się na nadrzędnej zasadzie ochrony dobra małoletnich.
Rozwiązanie małżeństwa wymaga zbadania przez sąd przesłanek pozytywnych (rozkład pożycia) oraz negatywnych (dobro dzieci, zasady współżycia społecznego). Tylko postępowanie sądowe gwarantuje weryfikację tych okoliczności, czego nie obejmują kompetencje notariusza.
Sąd rozstrzyga o istotnych sprawach małoletniego w momencie, gdy rodzice nie są w stanie dojść do porozumienia. Dotyczy to między innymi wyboru placówki edukacyjnej, metod leczenia czy planów wyjazdowych za granicę.
Skuteczna egzekucja komornicza wymaga posiadania tytułu wykonawczego, którym jest zazwyczaj wyrok sądowy lub ugoda zawarta przed sądem, opatrzona klauzulą wykonalności. Umowa prywatna nie daje komornikowi podstaw do działania przymusowego.